اگر می خواهید سوال مهمی را از کسی بپرسید شاید بهتر باشد به جای تلفن زدن از پیامک استفاده کنید. نتیجه یک تحقیق نشان می دهد که مردم هنگام استفاده از پیامک، نسبت به تماس تلفنی کمتر دروغ می گویند و دقیق تر پاسخ می دهند. آقای کنراد که یک «روانپزشک شناختی» است می گوید بررسی ما در دانشگاه میشیگان نشان می دهد که مردم اطلاعات حساس و مهم شان را از طریق پیامک راحت تر افشا می کنند. این یافته برخلاف عقیده عمومی است که تصور می شود مردم ترجیح می دهند اطلاعات مهم را از طریق پیامک ارسال نکنند، چرا که یک سابقه مکتوب از آنها باقی می ماند. آنها فکر می کنند احتمالا پاسخ در این است که مردم هنگام پاسخ دادن به پیامک از نظر زمانی مانند هنگام مکالمه تلفنی تحت فشار نیستند و بنابراین می توانند با دقت تر رفتار کنند. تحقیق آنها نشان داده که افراد حتی هنگامی که در شرایط پر مشغله هم قرار دارند در پاسخ های پیامکی نسبت به تماس های تلفنی راست گو تر و دقیق تر هستند.
با تایید همه ۱۷ عضو اف-دی-ای (سازمان غذا و داروی آمریکا) یک تست خانگی ایدز مجوز عرضه در داروخانه های این کشور را پیدا کرد.
این ابزار تست که قرار است به صورت OTC (بدون نیاز به نسخه) عرضه شود، به شکل یک سواب دهانی (چیزی شبیه گوش پاک کن) است و نتیجه آن در عرض 20 دقیقه قابل خواندن است.
هرچند این تست در مقایسه با تست هایی که توسط پزشکان و کادر درمانی مجرب انجام می شوند، حساسیت کمتری دارد، اما راحتی اجرا و دقت ۹۳ درصدی آن در تشخیص مبتلایان حامل بیماری، اعضای FDA را قانع کرده که عرضه این تست برای عموم می تواند در پیشگیری از گسترش این بیماری مخوف بسیار کمک کننده باشد.
اف دی ای پیش بینی می کند که این تست ممکن است سالانه حدود ۳۸۰۰ مورد مثبت را در آمریکا به اشتباه منفی گزارش کند، اما در عین حال می تواند ۴۵۰۰۰ مورد مثبت را شناسایی کند و بر اساس حساب و کتابهای FDA کل این اعداد و ارقام یعنی هر سال جلوی ۴۰۰۰ مورد ابتلای به ایدز در امریکا گرفته خواهد شد.
آسان بودن تست و امکان انجام آن توسط خود فرد و بدون نیاز به مراجعه به مراکز درمانی، باعث خواهد شد تا افرادی که در معرض رفتارهای پرخطر هستند، بیشتر و راحت تر بتوانند خود را از نظر ابتلا به HIV چک کنند. تحقیقی که اخیرا در این زمینه صورت گرفته نشان می دهد که عرضه چنین ابزارهای آزمایشی می تواند تا ۸۴ درصد دفعات کنترل ایدز توسط فرد را افزایش دهد.
دستگاه سونوگرافی قابل حملی که در زمستان گذشته مجوز FDA (سازمان نظارت بر غذا و دارو آمریکا) را برای حضور در بازار کسب کرده بود، پای خود را از موسسه تحقیقاتی Mobisante بیرون گذاشت و رسما وارد دنیای عرضه و تقاضا شد. به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، این دستگاه که MobiUS (اولترا سوند همراه) نام دارد، می تواند به راحتی در جیب جا شود و کارهای یک دستگاه سونوگرافی معمول را انجام دهد. بنابراین دیگر برای انجام بررسی های سونوگرافی نیازی نیست تا بیمار به مراکز تشخیصی-درمانی مجهز اعزام شود. مطمئنا بسیاری از کلینیکها و مراکز درمانی در نقاط دورافتاده و محروم چشم انتظار رسیدن چنین دستگاههای هستند اما چیزی که در این میان می تواند امید این مراکز را کمرنگ کند قیمت بالای دستگاه (حدود ۷۵۰۰ دلار) است؛ البته شرکت سازنده وعده داده است که در صورتی که سفارشهای بیشتری برای خرید این دستگاه بگیرد می تواند قیمت را تا نصف پایین بیاورد. مشکل دیگر تکنولوژی نسبتا قدیمی دستگاه است؛ مغز متفکر این دستگاه گوشی Toshiba TG01 است که بر پایه ویندوز ۶٫۱ (قابل ارتقا به ۶٫۵) کار می کند. هرچند انتخاب ویندوز بعنوان سیستم عامل پایه دستگاه با توجه به حضور سیلش چاتانی (از مدیران سابق مایکروسافت) در راس گروه سازنده موبی-یو-اس قابل پیش بینی بود، اما استفاده از نسخه قدیمی سیستم عامل کمی مایوس کننده است. با این وجود هنوز می توان امیدوار بود که این دستگاه با سرعت بخشیدن به تشخیص مشکلات اورژانس بیماران، ارزش ۷۵۰۰ دلار هزینه اش را داشته باشد و همچنین می توان امیدوار بود که ساخت چنین دستگاهی آغازگر حرکتی در ساخت دستگاههای بعدی بر پایه iOS و اندروید باشد.
لباس بیونیک ReWalk، ابزاری برای راه رفتن دوباره افراد فلج
چقدر اهل ورزش و پیاده روی هستید؟ فکر می کنید بتوانید مسیر ۴۲ کیلومتری ماراتن را راه بروید؟ خب، خیلی سخت به نظر می رسد! اما یک بانوی ۳۲ ساله فلج انگلیسی از پس این کار برآمده است. البته به کمک این لباس بیونیک که در عکس می بینید.
کلیر لوماس این هفته توانست مسیر ماراتن لندن را به پایان برساند، هرچند که این کار ۱۶ روز زمان برده است. و برای گرفتن مدال ماراتن لندن باید مسیر را در یک روز پیمود، اما وی با این کار توانسته نام خود را به عنوان اولین فرد معلول که با پای خود موفق به انجام این کار شد، ثبت کند.
لباس بیونیک خارق العاده ای که لوماس برای پیاده روی مسیر ماراتن استفاده کرده، محصولی از شرکت ReWalk است که توسط موسس آن، آمیت گافر ابداع شده است. آقای گافر بعد از فلج شدن طی یک تصادف رانندگی، به فکر تولید چنین ابزاری افتاد. این لباس همچون یک اسکلت خارجی عمل می کند که به افراد فلج امکان ایستادن، راه رفتن و حتی بالا رفتن از پله را می دهد.
افراد استفاده کننده، این لباس را به دور پاها و کمرشان می بندند و برای حفظ تعادل و بالانس از یک کوله پشتی به وزن 1.8 کیلوگرم استفاده می کنند که حاوی باتری تامین کننده نیروی ReWalk است. با دکمه های تعبیه شده روی این دستگاه، می توان تعیین کرد که فرد می خواهد بلند شود، راه برود یا اینکه از پله بالا برود. سنسورهای حرکتی و سیستم کامپیوتری تعبیه شده در این لباس، با همکاری یکدیگر میزان حرکت و وزن جابجا شده را محاسبه می کنند.
محاسبه جابجایی وزن برای این صورت می گیرد که مشخص شود کاربر لباس قصد دارد چه حرکتی را انجام دهد. آنگاه موتورهای کوچک تعبیه شده در آن، پایین تنه کاربر را در جهت مورد نیاز حرکت می دهند. و البته مکانیزم کار آن گونه هم که گفته شد، ساده نیست.
شرکت ReWalk هنوز چیزی در خصوص قیمت تمام شده و زمان عرضه این محصول به بازار اعلام نکرده است. اما شایعات حاکی از آن است که این اسکلت خارجی با قیمت ۶۵هزار دلار به فروش خواهد رسید. سایت نارنجی
سرطانهای دهانی به ویژه در کشورهای در حال توسعه به یکی از مشکلات اساسی بهداشتی تبدیل شده اند که در صورت بی توجهی به علائم اولیه آنها، حتی می توانند تهدید کننده حیات باشند.اما کنترل دهان از نظر ضایعات مشکوک به سرطان، به ویژه در افراد سیگاری و تشخیص زودرس بسیاری از انواع سرطان های دهانی، می تواند تا حدود زیادی شانس زندگی بیمار را بالا ببرد.
خب تکلیف افرادی که به پزشک و خدمات بهداشتی دسترسی ندارند چیست؟ این سوالی بود که یکی از استادیاران مهندسی پزشکی دانشگاه استنفورد، به نام مانو پراکاش از خود پرسید و به دنبال آن این وسیله ارزان و قابل حمل تولید شد: او-اسکن
Oscan وسیله کوچکی است که برای بررسی دقیق حفره دهانی طراحی شده و می تواند روی دوربین هر موبایلی سوار شود. این وسیله دارای چراغ های فلورسنتی قوی است که فضای دهان را روشن کرده و هر نوع ضایعه غیرعادی را ثبت می کنند. سپس کارمند بهداشت محلی می تواند داده ها را از طریق همین موبایل به پزشک مربوطه ارسال کند، تا از نظر احتمال وجود توده های بدخیم بررسی شوند.
هدف از طراحی و ساخت این وسیله، تولید آن به تعداد زیاد و با قیمت کم بوده است. این گجت کوچک که به اندازه یک قوطی کبریت جا می گیرد، با چند دلار قابل تولید است و در همین ابتدای کار توانسته است جوایز ارزنده ای را به خاطر این نوآوری، نصیب طراح آسیایی الاصلش کند.
بعد از سینماهای سه بعدی منتظر میکروسکوپ الکترونی سه بعدی باشید
تب تصاویر سه بعدی همه جا را فرا گرفته است و حالا پای خود را به آزمایشگاه ها هم باز کرده است. پژوهشگران آژانس علم و تکنولوژی ژاپن (JST) یک میکروسکوپ الکترونی را معرفی کرده اند که می تواند به صورت زنده تصاویر سه بعدی از نمونه های خود ارائه دهد.
این اولین بار نیست که میکروسکوپ الکترونی با قابلیت تهیه تصاویر سه بعدی عرضه می شود، اما اولین بار است که یک میکروسکوپ الکترونی می تواند در لحظه و به طور زنده تصاویر سه بعدی را نمایش دهد.
میکروسکوپ های الکترونی قدیمی برای تهیه تصاویر سه بعدی دو بار و از دو زاویه مختلف (با کمی جابجایی) پرتو الکترونی را می تابندند و به این ترتیب دو تصویر راست و چپ را می گرفتند تا با ترکیب آنها عکس سه بعدی به دست آید. اما این میکروسکوپ الکترونی از لنز خاصی بهره می برد که پرتو تابش یافته را به دو پرتو موازی تفکیک می کند و می تواند در آن واحد دو تصویر راست و چپ را گرفته و با ترکیب آنها عکس سه بعدی را نشان دهد. همراه با این میکروسکوپ، عینک های مخصوص دیدن تصاویر سه بعدی هم ارائه می شوند.
دانشمندان ژاپنی اظهار امیدواری کرده اند که با جا افتادن این گونه میکروسکوپ ها بتوان تصویر بهتری از ساختارهای ریز به دست آورد که خصوصیات شکل فضایی و مختصات نمونه ها را دقیق تر نشان دهد و به توسعه دانش بیشتر کمک کند.
ساخت اندام مصنوعی سفارشی به کمک پرینتر های سه بعدی
خوانندگان نارنجی حتماً اخبار پرینترهای سه بعدی را همراه ما دنبال می کنند و در جریان رقابت شرکتهای مختلف در این زمینه و تلاش برای ارائه ایده های خلاقانه و سبقت گرفتن از رقبای خود، هستند. حال شرکت Bespoke Innovation واقع در سانفرانسیسکو ایده جدیدی را برای استفاده از پرینترهای سه بعدی ارائه کرده است. این کمپانی با استفاده از پرینترهای سه بعدی و تکنولوژی مدل سازی، توانسته پای مصنوعی سفارشی تولید کند که به کاربرانش زندگی متفاوتی هدیه می نماید. نحوه کار بدین صورت است که ابتدا کمپانی هر دو پای طبیعی و مصنوعی مشتری را اسکن می کند، و یک مدل سه بعدی کامپیوتری ایجاد می شود که تقارن را بین دو اندام بدن حفظ می کند. سپس مشتری می تواند به سلیقه خود فرایند سفارشی کردن پای مصنوعی را کارگردانی کند. بدین ترتیب که از میان طیف وسیعی از الگوها، قالب ها و مواد، موارد دلخواه خود را انتخاب می کند. البته کمپانی Bespoke در حال آماده کردن یک ابزار آنلاین، برای راحتی کار مشتریان در سفارش پای دلخواه شان است. در آخر نتیجه نهایی سفارش توسط تکنولوژی چاپ سه بعدی آماده و در اختیار مشتری قرار می گیرد. به گفته این کمپانی اندام مصنوعی که از سوی این شرکت تولید می شود، در واقع منعکس کننده شخصیت و سلیقه کاربرانش است. به نوشته سایت این شرکت، ساخت این اندامهای سفارشی چیزی در حدود ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ دلار برای مشتریانش هزینه خواهد داشت.
Scott Summit بنیانگذار این شرکت به Bloomberg Businessweek گفت: «ما در حال طراحی یک اندام مصنوعی به شکل پورشه ۹۱۱ برای یکی از مشتریان خود هستیم که یک طراحی کلاسیک با خطوط و جزئیات ظریف است. ما همچنین سه پای دیگر برای ۳ مشتری آلمانی خود آماده کردیم که هرکدام از این اندامها نشان دهنده شخصیتهای منحصر به فرد صاحبان شان است.» با چنین فناوری، دیگر لازم نیست افراد دچار نقص عضو بااجبار حتما از پای مصنوعی ساده و متحد الشکلی استفاده کنند و طراحی دلخواه پای شان می تواند در روحیه آنها تاثیر فراوانی داشته باشد.
آغاز دوران بعد از سلولهای بنیادی: تبدیل بافت فیبروز قلبی بدون استفاده از سلولهای بنیادی به سلولهای قلبی
بافت فیبروز یا بافت جوشگاهی یا همان scar، بافتی است که بعد از حادثه دیدن در قمستی از بدن تشکیل می شود. دقیقا مثل بافتی که بعد از زخم شدن دستها در محل جوشگاه زخم ایجاد می شود. چنین اتفاقی بعد از حمله قلبی در بافت عضلانی قلب هم می افتد و در آنجا بافت فیبروز (جوشگاهی) به درد نخوری تشکیل می شود که می تواند در فعالیت قلب هم مشکل ایجاد کند. پیش از این مرسوم بود که برای ترمیم چنین بافتهایی، مقداری سلول بنیادی به داخل ضایعه یا محل مورد نظر تزریق می کردند و نتایج شگفت انگیز آن را می دیدند. دیگر کار به جایی رسیده بود که محققین سرنگ پر از سلولهای بنیادی به دست گرفته بودند و آن را به درون بافتهای مختلف بدن در شرایط متفاوت تزریق می کردند تا ببینند چه اتفاقی می افتد. اما حالا پژوهشگران دانشگاه دوک در کارولینای شمالی در اقدامی واقعا مبتکرانه با وارد کردن مقداری ام-آر-ان-ای mRNA به درون سلولهای فیبروبلاست (سلولهای بافت فیبروز یا جوشگاهی) آنها را به سلولهای عضلانی مشابه سلول های عضلانی قلب تبدیل کردند. این تحقیق هم در محیط آزمایشگاهی و هم در سلولهای زنده، انجام شد و در هر دو حالت موفقیت آمیز بود. استفاده از این روش به جای سلولهای بنیادی (که معمولا از منابع دیگری به غیر از خود بیمار تامین می شدند) بسیاری از مشکلات طبی و اخلاقی استفاده از سلولهای بنیادی را از بین خواهد برد و در عین حال به کسانی که کارآیی قلب آنها بعد از یک حمله قلبی کاهش یافته، نوید یک زندگی بسیار بهتر را خواهد داد. این پژوهش اکنون به مرحله ای رسیده است که باید بر روی حیوانات بزرگ انجام شود و در صورت موفقیت آمیز بودن آن، نوبت به انسانها خواهد رسید. دانشمندان اظهار امیدواری کرده اند این این روش درمانی در طول یک دهه آینده بتواند به خوبی پیش برود و بعد از تایید مقامات ذیربط، در بیمارستانها قابل استفاده باشد. باید اعتراف کنیم که صبر و حوصله این دانشمندان در اعلام نتایج تحقیقات شان و استفاده از آنها در عرصه درمان برای ما عجیب به نظر می رسد
گروهی از دانشمندان دانشگاه های Tufts و Princeton در همکاری مشترکی، یک ریزحسگر (نانوسنسور) ساختند که می تواند با قرارگیری در سطوح زیستی (مانند مینای دندان) اطلاعات را از محیط جمع آوری و مخابره کند. این ریزحسگر که با استفاده از گرافین (نوعی ساختار دو بعدی کربنی) ساخته شده، روی یک ابریشم خاص قابل حل در آب چاپ می شود و به این ترتیب قابل انتقال و اتصال به سطوح زیستی خواهد بود. برای ارسال اطلاعات هم از یک مارپیچ تقویت کننده استفاده شده که در حقیقت نقش آنتن مدار ما را بازی خواهد کرد. به این ترتیب این مدار کوچک و بسیاز نازک، قادر خواهد بود چیزهایی مثل وضع تنفس یا وجود باکتریها در دهان را گزارش دهد. این دانشمندان در آزمایش های اولیه توانستند چنین اطلاعاتی را از طریق سنسوری های تعبیه شده روی سطح مینای دندان، دریافت کنند. البته پژوهشگران تاکید کرده اند که هنوز در ابتدای راه هستند و تا کاربردی شدن این تکنولوژی باید به تحقیقات جامع تری دست بزنند. به نظر می رسد داشتن چنین ریزحسگری بر روی دندان بسیار قابل تحمل تر از یک نگین یا روکش طلا باشد. شما فکر می کنید چقدر بتوانید با چنین مداری روی دندان تان کنار بیایید؟
خب بگذارید در ابتدا توضیح بدهیم که این آی-تی با آن آی-تی (فناوری اطلاعات یا Information Technology) که همه ما می شناسیم و به آن مبتلا هستیم تفاوت دارد و در حقیقت حروف اختصاری Innovative Trauma (ترومای نوین) است.
خونریزی به تنهایی رتبه اول دلایل مرگ و میر ناشی از تروما (ضربات و جراحات) را به خود اختصاص می دهد. بنابراین در صحنه نبرد، کنترل خونریزی می تواند تا حد زیادی از میزان تلفات نیروها بکاهد و البته در چنین شرایطی کار نسبتا مشکلی است.
مبتکر این دستگاه یک پزشک متخصص جراحی تروما از نیروی دریایی کانادا است که مدتی را در افغانستان سپری کرده. او در جنگ افغانستان با موراد متعددی از زخم و خونریزی مواجه بوده و به این فکر می افتد که آیا راهی به غیر از بستن شریان بندهای معمول یا دیگر وسایل کنترل خونریزی که معمولا زمان بر هستند، وجود ندارد؟ در این حال گیره های معمول مو جرقه ای را در ذهن دکتر دنیس فیلیپس برافروخت.
آی-تی-کلمپ در حقیقت یک کلیپس پلاستیکی استریل است که سوزنهای ریزی در فک های آن وجود دارد و طولش به 5 سانتی متر می رسد. این کلیپس یا کلمپ به سادگی و بدون نیاز به آموزش تخصصی قابل استفاده است. تنها کافی است فرد استفاده کننده آن را مثل گیره مو در دست بگیرد و روی زخم همرزم خود قرار دهد و سپس آن را رها کند. فک های گیره، به همراه سوزنها، باعث می شوند که ناحیه بریدگی زخم به درون گیره برود و با فشار متناسبی که روی رگهای خونریزی کننده وارد می شود، انعقاد خون سریع و راحت صورت پذیرد تا فرد مجروح به بیمارستان برسد. قیمت این وسیله هم تنها 65 دلار است و احتمالا دکتر دنیس خواهد توانست از طریق فروش آن به نهادهای نظامی، درآمد خوبی کسب کند. در ادامه مطلب می توانید ویدیوی معرفی این گجت زندگی بخش را مشاهده کنید.