بهترین و تازه ترین مطالب پزشکی و آزمایشگاهی و طب سنتی در همین سایت
تبلیغات
سخن روز


 

آخرین ارسال های تالار
تاریخ : 24 اردیبهشت 1392 09:30
نویسنده : salamat
نظرات : 6


در یک کار گروهی بین اعضای دانشگاه کارولینای شمالی، انستیتو تکنولوژی ماساچوست و بیمارستان کودکان بوستون، محققین به فن آوری ساخت شبکه ای از ذرات ریز قابل تزریق نانو دست یافتنه اند که می تواند با توجه به بالا رفتن سطح قند خون در بیمار مبتلا به دیابت، انسولین را در خون ترشح کند.

این فن آوری جدید بر روی موش های آزمایشگاهی تست شد و محققین دریافتند که یک مرحله تزریق می تواند سطح طبیعی از قند خون را تا 10 روز در یک موش مبتلا به دیابت فراهم کند.

همانطور که می دانید بدن بیمارانی که مبتلا به دیابت نوع 1 هستند قادر به تولید مقداری کافی از انسولین نیست. در حالیکه انسولین عنصری مهم در انتقال گلوکوز از خون به داخل سلول ها می باشد. در این دسته از بیماران، قند خون بایستی به طور مداوم مورد بررسی و آزمایش قرار گیرد. برای آنها گاها دوزی مشخص از انسولین برای ایجاد یک سطح طبیعی از قند خون تجویز می شود.

اما تزریق های روزانه انسولین برای بیماران دردسر های خاص خودش را دارد. در برخی موارد دردناک بوده و گاهی تصمیم گیری در مورد میزان انسولین تزریقی خطر و ریسک هایی به دنبال دارد. به نظر می رسد که با این فن آوری جدید با یک مرحله تزریق می توان تا ده روز از میزان قند خون در بیماران اطمینان حاصل کرد.

با تزریق این ذرات بارهای مثبت و یا منفی در خون ایجاد می شود. بارهای مثبت و منفی یکدیگر را جذب کرده و یک شبکه شکل می دهند. به طوریکه این ذرات دیگر قادر به پراکندگی و متفرق شدن در بدن نیستند. این شبکه نانو دارای ساختاری متخلخل می شود. از آن به بعد سلول های خون و گلوکوز می توانند به هسته های نانو در این شبکه دسترسی داشته باشند.

به گفته دکتر Zhen Gu، این فن آوری به طور موثر باعث تولید یک حلقه بسته سیستمی می شود که می تواند فعالیت پانکراس را در افراد سالم تقلید کرده و انسولین را در پاسخ به تغییرات سطح گلوکوز در خون آزاد کند. فناوری جدید این پتانسیل را دارد تا سلامتی افراد را توسعه داده و کیفیت زندگی را در بیماران مبتلا به دیابت ارتقا بخشد.

این تیم تحقیقاتی در حال بحث و بررسی برای شروع انجام مراحل آزمایشی این تزریق بر روی بدن انسان هستند تا بتوانند به زودی آن را به عنوان یک اکسیر مطمئن به زندگی میلیون ها نفر از افراد مبتلا به دیابت در سراسر دنیا هدیه کنند.

منبع : سایت نارنجی - مرضیه موسی زاده



نظرات : 6 | بازدید از پست : 0
تاریخ : 24 اردیبهشت 1392 09:28
نویسنده : salamat
نظرات : 0


بلومبرگ از جلسه ای خبر می دهد که طی آن یک دانش آموز 14 ساله کولورادویی داده هایی را به انجمن ریتم طبیعی قلب در دِنور، ارائه کرده. نتایج تحقیقات جیانا چین پیرامون اثرات احتمالی آیپد 2 بر روی الکتروشوک های قلبی که در بدن بیماران کار گذاشته شده، باعث راه افتادن موجی در جامعه پزشکی شده زیرا به نظر می رسد در تعداد قابل توجهی از پرونده ها، نزدیکی نسبی به آیپد 2 می تواند باعث از کار افتادن الکتروشوک های کار گذاشته شده در بدن بیمار و احتمالا مرگ او شود. 
دفیبریلاتور قلبی کاشتنی یک دستگاه کوچک است که با جراحی در داخل بدن بیماری که ازآریتمی قلب یا تپش نامنظم قلب رنج می برد، کار گذاشته می شود. اگر بخش پایینی یا بالایی قلب شروع به لرزش یا تپش نامنظم کند، دفیبریلاتور می تواند با دادن یک یا چند شوک الکتریکی به قلب، آن را به ریتم طبیعی بازگرداند. بی نظمی های بطنی یا دهلیزی می تواند باعث مرگ ناگهانی شود، بنابراین دفیبریلاتور قلبی، وسیله کوچکی با ماموریت نجات جان فرد است. 
اما دفیبریلاتورها درست مثل ضربان ساز ها می توانند تحت تاثیر هر نوع میدان مغناطیسی که به بدن نزدیک است، از کار بیفتند. جیانا چین به همراه پدرش که یک پزشک است، دست به این تحقیق زده و فهمیده که آهنرباهای لبه آیپد 2 می توانند دفیبریلاتورها را از کار بیندازند. این تست که بر روی 26 داوطلب صورت گرفته نشان داده که در 30 درصد موارد، دفیبریلاتورها با نزدیک شدن آیپد 2 به بدن، به وضعیت magnet mode تغییر حالت داده اند. در برخی موارد با دور شدن آیپد این وضع به حالت نرمال برگشته ولی در سایر موارد، نیاز به دخالت پزشک برای راه اندازی مجدد آن بوده. 
در این بررسی، آهنرباهای لبه آیپد 2 که برای نگه داشتن اسمارت کاور تعبیه شده اند، باعث بروز اختلال شده بودند ولی در اصل هر تبلت یا هر وسیله دیگری که آهنربا داخل آن باشد، می تواند این مشکل را به وجود بیاورد. اما مسئله در عمل، به این سادگی نیست. 
در اصل زمانی که افراد مورد بررسی تبلت را در وضعیت عادی نگه داشته و استفاده می کردند، مشکلی وجود نداشت. اما زمانی که تبلت بیش از حد به بدن نزدیک می شد، امکان بروز مشکل بالا می رفت. چنین وضعیتی معمولا زمانی پیش می آید که کاربر یا همان بیمار، در حالت خواب آلوده (مثلا دراز کشیده یا لم داده) تبلت را روی سینه خود قرار دهد که این یکی از بدترین سناریوهای ممکن است و حتی می تواند باعث فوت فرد در خواب شود. 
بر خلاف ضربان ساز ها که همیشه باید کار کنند تا قلب بیمار به درستی بتپد، دفیبریلاتورها فقط زمانی که بی نظمی در ضربان به وجود آید، وارد عمل می شوند. در نتیجه اگر یک دفیبریلاتور بدون اطلاع صاحبش از کار بیفتد، ممکن است این قضیه تا زمان بروز یک بی نظمی قلبی کشف نشود که آن موقع دیگر خیلی دیر خواهد بود. 
شرکت Medtronics  که یکی از سازنده های دفیبریلاتور قلبی کاشتنی است می گوید استفاده از تبلت طبق دستور العمل سازنده، مشکلی پیش نخواهد آورد اما چنانچه فاصله تا بدن کمتر از 15 سانتی متر باشد، امکان اخلال در کار دستگاه کاشته شده در بدن، وجود خواهد داشت. اگر خود شما از دستگاه های کاشته شده در بدن استفاده می کنید، حتما موارد ذکر شده را رعایت و به دیگران نیز منتقل کنید. 

منبع : ناررنجی  - نیما دادگستر



نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
تاریخ : 24 اردیبهشت 1392 09:25
نویسنده : salamat
نظرات : 0


 سایت نارنجی - حامد حاتمی

با پیشرفت تکنولوژی، آرزوها دیگر در حد آرزو باقی نمی مانند و بسیاری از آنها به ایده ها و سپس طرح های کاربردی تبدیل می شوند. یکی از این طرح ها که حالا به مرحله تجاری رسیده است، تبدیل موبایل یا تبلت به میکروسکوپ قابل حمل است. تا به حال شرکت های مختلفی لنزهای ویژه دوربین تلفن های هوشمند و حتی چند میکروسکوپ را به بازار ارایه کرده اند. اما به نظر می رسد که این میکروسکوپ تازه نسبت به مدل های قبلی توانایی های بیشتری دارد. 
شرکت تکنولوژی های بودلین، میکروسکوپ ویژه ای را ساخته که با تمام گجت های قابل حمل اپل سازگار است. این میکروسکوپ دارای زبانه های قابل تنظیمی است که می توانید با استفاده از آنها، لنز را دقیقا سرجای خودش روی آیپد (مینی یا فول سایز)، آیپاد تاچ یا آیفون (4 و 5) سوار کنید. این وسیله که پروسکوپ میکرو موبایل یا به اختصار پروسکوپ ProScope نام دارد، قدرت بزرگنمایی بین 20 برابر تا 80 برابر را داراست. 
12 لامپ LED که دورتادور لنز چیده شده اند، روشنایی لازم (وبیشتر از آن) را برای تهیه تصاویر با کیفیت بالا فراهم می کنند و باتری لیتیومی که داخل ProScope تعبیه شده، انرژی لازم برای روشن ماندن این لامپها به مدت 5 ساعت پیاپی را تامین می کند. 
بازوهای این گجت، دارای پایه های کوچکی هستند تا بتوانید بدون استفاده از دست مجموعه پروسکوپ و آی دیوایس را به کار ببرید.پروسکوپ برای تمام آی دیوایس ها به قیمتی حدود 150 دلار از هم اکنون قابل خرید است.



نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
تاریخ : 15 اردیبهشت 1392 10:29
نویسنده : salamat
نظرات : 0


نیما دادگستر  -  منبع سایت نارنجی

پژوهشگران ژاپنی با استفاده از اسکن MRI قادر به آشکارسازی تصاویری شده اند که افراد تحت بررسی، در حین ورود به مرحله خواب اولیه، آنها را مشاهده کرده اند. میزان درستی این روش 60% اعلام شده و بانیان آن در گام بعدی می خواهند ببینند که آیا می شود از فعالیت های مغزی برای رمزگشایی از دیگر جنبه هایی رویابینی افراد، مثلا احساساتی که در حین خواب به آنها دست می دهد نیز استفاده کرد یا خیر. 
پروفسور یوکیاسو کامیتانی در این باره می گوید: «من این حس قوی را داشتم که رمزگشایی از رویاها باید امکان پذیر باشد، حداقل برای بخش های خاصی از آن... برای همین از نتایج غافلگیر نشدم، ولی به هیجان آمدم.» 
  امواج مغزی. در مصر کهن، خواب گذارانی برای رمزگشایی از مفهوم رویاها وجود داشتند ولی پژوهشگران امروزی موفق به یافتن راه مستقیمی شده اند که با آن، می شود خیال های اوقات خواب انسان را مشاهده کرد. تیم پژوهشی مورد نظر، با استفاده از اسکنرهای MRI، سه نفر را در طول خواب زیر نظر گرفت. درست در زمانی که داوطلبان این آزمایش داخل اسکنر ها به خواب می رفتند، محققین آنها را بیدار کرده و درباره آخرین تصویری که مشاهده کرده بودند، می پرسیدند. 
هر تصویری که تشریح می شد، از یک مجسمه برنزی گرفته تا کلید یا یخ شکن، مورد بررسی و طبقه بندی قرار می گرفت و فرقی هم نمی کرد که چقدر به اشیای دنیای واقعی شبیه باشد. این فرآیند تا 20 بار برای هر داوطلب تکرار می شد. 
پژوهشگران با استفاده از نتایج به دست آمده، یک پایگاه داده ساختند که در آن، اشیای شبیه به هم در دسته بندی های یکسان قرار می گرفتند. به عنوان مثال "خانه، هتل، و ساختمان" در بخش "سازه ها" قرار گرفتند. سپس در مرحله دوم، محققین به اسکن مغزی داوطلبین در حالی که بیدار و مشغول تماشای تصاویر بر روی یک نمایشگر بودند، می پرداختند. 
به این سان، آنها توانستند رابطه هر یک از الگوهای خاص فعالیت مغزی را با اَشکال بصری، تشخیص داده و برای خوانش رویای افراد به کار بگیرند. 
  ماشین های رویا؟ در مرحله بعدی تست خواب، با رصد کردن امواج مغزی، دکترها توانستند به حدس زدن تصاویری که داوطلبین در رویاهای خود می دیدند بپردازند. آنها در 60 درصد از مواقع، توانستند دسته بندی درست را حدس بزنند. 
این محققان حالا می خواهند یک گام جلوتر بروند و به بررسی مرحله خواب عمیق انسان بپردازند، یعنی جایی که گمان می شود واضح ترین رویاها دیده می شوند. آنها همچنین قصد دارند شانس خود برای حدس زدن احساسات، بوها، رنگ ها و فعالیت هایی را که افراد در خواب تجربه می کنند، بیازمایند. 
دکتر مارک استاکس، عصب شناس از دانشگاه آکسفورد، می گوید از این تحقیق جدید هیجان زده است زیرا انسان را به مفهوم ماشین های رویا خوان نزدیک تر می کند: «مشخص است که راه زیادی مانده، ولی هیچ دلیلی ندارد که چنین چیزی به لحاظ علمی ممکن نباشد. سخت ترین چیز، این است که راهی برای ترسیم یک نقشه سیستماتیک بین فعالیت مغزی و پدیده ها بیابیم.» 
البته او می افزاید که یک سیستم رویا خوان واحد برای همه افراد، چیزی نیست که به وقوع بپیوندد: «تمام اینها می تواند پیرامون یک فرد شکل بگیرد. هرگز نمی شود یک سیستم دسته بندی کلی بسازیم که بتواند رویاهای همه آدم ها را بخواند. همه چیز وابسته به حالات ویژه یک شخص خواهد بود، فعالیت مغزی نمی تواند چیزی یکسان بین افراد مختلف باشد. برای مثال، شما هرگز نمی توانید چیزی بسازید که بتواند افکار مردم را بخواند، ولی خود آنها از این خوانش مطلع نباشند.» 



نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
تاریخ : 4 اردیبهشت 1392 09:52
نویسنده : salamat
نظرات : 0

عباس واحدی  -  منبع نارنجی

دانشمندان با قرار دادن سلولهای بنیادی جنینی انسان در مغز موش ها موفق شدند عملکرد حافظه و یادگیری را در آنها ترمیم کرده و بهبود بخشند. استفاده از سلول های بنیادی جنینی و تحقیق روی آنها یکی از موارد جنجالی علم در چند دهه اخیر بوده است. شاید این موضوع امروزه که دانشمندان می توانند سلول های بنیادی را هم از بندناف برداشت کنند و هم آنها را در محیط های آزمایشگاهی تولید کنند، حادتر شده باشد. اما این حقیقت را نباید از یاد برد که توانایی تکثیر بالای سلولهای بنیادی جنینی، قابلیت های بالقوه فراوانی را در زمینه های پزشکی به دانشمندان عطا می کند.

در این مورد به خصوص دانشمندان دانشگاه ویسکانسین- مدیسون با رهبری استاد علوم اعصاب و عصب شناسی، پروفسور سو-چون ژانگ و فوق دکتر یان لیو موفق شدند با کاشتن سلولهای بنیادی جنینی انسان در مغز موش ها، قابلیت های یادگیری و حافظه آنها را ترمیم کنند.

در این مطالعه آنها ابتدا به قسمتی از مغز موش که مسئول یادگیری و خاطره است، آسیب رساندند (توضیح تخصصی بخش آسیب دیده: تیغه میانی که با نورون های کولینرژیک و GABA به هیپوتالاموس متصل است). سپس سلولهای جنینی که در یک محیط واسط به گونه ای پرورش یافته بودند تا آماده تبدیل به سلول عصبی باشند، به مغز موش ها منتقل شدند. البته سیستم ایمنی بدن موش های آزمایشگاهی را غیرفعال کرده بودند تا بخش های پیوندی را پس نزند.

و حالا نوبت به بخش جالب داستان رسیده بود: سلولهای بنیادی به شکل گیرنده های GABA تغییر ماهیت دادند (دو نوع معمول اما مهم نورون ها که با GABA ارتباط برقرار می کند). پروفسور ژانگ می گوید:« این دو نوع نورون در بسیاری از عادات و رفتار انسانی درگیر و دخیل هستند: احساسات. حافظه. اعتیاد و بسیاری رفتارهای وابسته به روان.»

سپس موش ها تحت یک سری آزمون استاندارد قرار گرفتند که میزان یادگیری و حافظه آنها سنجیده شود (مانند پازل ماز) و نتایج به شکل معنی داری نسبت به قبل از درمان بهبود یافته بود.

ژانگ امیدوار است که تحقیقات سلولهای بنیادی بتواند درمانی برای بسیاری از بیماری ها و ترمیم مغز باشد: «نورون های کولینرژیک در آلزایمر و سندرم داون دخیل هستند. اما نورون های GABA در بسیاری از اختلالات و بی نظمی ها از قبیل اسکیزوفرنی، صرع، افسردگی و اعتیاد نقش دارند.»

آیا زمان آن رسیده به جای فکر کردن به جایگزینی مغز با کامپیوتر و خلق انسان-ماشین، به تعمیر آن امیدوار باشیم؟ آینده علم پزشکی زندگی انسان را به چه سمتی خواهد برد و چه تاثیری بر آن خواهد گذارد؟



نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
آمار جهانی

free counters

 

 


آخرین مطالب
  
 

با سلام به شما بازدید کننده ی عزیز ، امیدوارم مطالب سایت و همچنین مطالب تالارهای گفتمان رضایت شما را جلب کرده باشد . منتظر نظرات و پیشنهادات شما دوست عزیز هستیم .با تشکر