بهترین و تازه ترین مطالب پزشکی و آزمایشگاهی و طب سنتی در همین سایت
تبلیغات
سخن روز


 

آخرین ارسال های تالار
تاریخ : 12 آبان 1392 17:44
نویسنده : salamat
نظرات : 0

عباس‌ واحدی

اندام مصنوعی پزشکی طی چند سال گذشته راه دراز و موفقیت آمیزی را پشت سر گذارده و به پیشرفت های شگرفی دست یافته اند. اما اعضای مصنوعی هنوز از نظر قابلیت لامسه از همتایان طبیعی خود بسیار عقب ترند.

و حالا دانشمندان دانشگاه شیکاگو به دنبال راهی هستند تا بتوانند این فاصله حسی را پر کنند. آنها تحقیقات خود را بر شبیه سازی احساس لمس در مغز با استفاده از محرکهای الکتریکی متمرکز کرده اند.
آنها با قرار دادن الکترودها در بخشی از مغز میمون های آزمایشگاهی که مسئول کنترل حواس پنجگانه است، از شبیه سازهای الکتریکی استفاده کردند تا به طور مصنوعی احساس لمس و فشار را خلق کنند.
آنها مدعی هستند که این شیوه می تواند چالاکی و کارکرد مناسب اعضای مصنوعی بالا تنه را به شکل چشمگیری بهبود بخشد، بدون اینکه نیازی به تمرینات گسترده توسط بیمار باشد. و البته این یک گام بسیار مهم برای بازگرداندن حس لامسه به کسانی است که آن را از دست داده اند. مانند افرادی که دچار آسیب در طناب نخاعی شان شده اند. 
البته در این میان باید توجه داشت که چنین شیوه ای هنوز نیازمند انجام عملهای جراحی تهاجمی خارق العاده ای است. و تنها برای کسانی که هیچ راه حل دیگری پیش رو ندارند، می تواند توجیه پذیر باشد.
منبع نارنجی


نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
تاریخ : 20 مهر 1392 10:50
نویسنده : salamat
نظرات : 0

محمد زرین صدف - نارنجی

احتمالا این اواخر زیاد در مورد چاپگرهای سه بعدی شنیده اید. به کمک این چاپگرها می توان یک جسم فیزیکی را بر اساس یک مدل مجازی ایجاد کرد. گر چه این فناوری هنوز در مراحل اولیه تکامل خود به سر می برد، ولی هر روز خبرهای جالب تری در مورد آن می شنویم. اخیرا دانشمندان دانشگاه تگزاس موفق شده اند به کمک همین فناوری، باکتری ها را در داخل قفس محصور کنند.

این دانشمندان توانسته اند توسط گونه ای از لیزر بهبود یافته، ساختارهایی در شکل های مختلف به صورت چاپ سه بعدی در اطراف باکتری ها ایجاد کنند. این ساختارهای میکروسکوپی به محققین اجازه می دهد رفتار باکتری ها را بیش از پیش زیر ذره بین قرار دهند. این دستاورد بزرگ به آن ها این امکان را داده تا دانش خود را در مورد گسترش عفونت ها، چگونگی تعامل باکتری ها با هم، و یا مقاوت دارویی، تکمیل نمایند.

برای محصور کردن باکتری ها، در ابتدا یک میکروب انتخاب می شود، سپس این باکتری را درون یک محلول ژلاتینی با مولکول های حساس به نور قرار می دهند. با سرد کردن این مخلوط باکتری را درون یک ماده ژله مانند حبس می کنند. در این حالت دانشمندان سلول های مورد نظر خود را انتخاب کرده و بعد با تاباندن لیزر به مولکول های حساس به نور باعث می شوند پیوند جامدی حول سلول های مورد نظر شکل بگیرد.

با حرکت دادن لیزر می توان شکل ها و اندازه های مختلفی از این قفس ها اطراف سلول ها ایجاد کرد. در این قفس ها منافذ بسیار بسیار ریزی وجود خواهد داشت تا مواد مغذی به سلول ها برسد و مولکول های پیام رسان وظیفه خود را انجام دهند، ولی منافذ آن قدر بزرگ نخواهند بود که سلول های باکتری از آن فرار کنند.

به کمک این روش می توان مجموعه های مختلفی از سلول ها را دسته های مختلف قرار داد، و سپس با رساندن مواد غذایی متنوع به هر یک از این دسته ها و نزدیک یا دور کردن آن ها، رفتار شان را با دقت مشاهده کرد. به طور مثال، در یک آزمایش دانشمندان هنگامی که مقاومت دارویی یک باکتری خاص را بررسی می کردند، متوجه شدند که همسایگی آن باکتری خاص با یک باکتری کاملا متفاوت، موجب افزایش مقاومت دارویی در برابر آنتی بیوتیک می شود. طوری که با وجود جدا نگه داشتن این دو دسته از باکتری ها، آن ها با سیگنال هایی که برای هم می فرستادند تلاش بسیاری می کردند تا به کمک هم با آنتی بیوتیک مقابله کنند.

همانطور که در این مطلب خواندید، فناوری سه بعدی بیشتر به عنوان یک مفهوم در حال تکامل است، و نه به عنوان یک روش خاص یا ابزاری ویژه. کاربرد های مختلفی برای این فناوری نوظهور مطرح شده، اما به نظر می رسد توسعه آن در زمینه های تحقیقاتی از سرعت بالاتری برخوردار بوده و کاربرد های بیشتری داشته باشد.



نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
تاریخ : 29 شهریور 1392 20:08
نویسنده : salamat
نظرات : 0

 

علی اصغر هنرمند
منبع : نارنجی
فیلم مشهوری به نام درخشش ابدی یک ذهن پاک وجود دارد که در آن با دستگاهی خاطرات ناخوشایند را از ذهن مردم پاک می کنند.
 
حالا گروهی از محققان دانشگاه MIT یک ژن به نام Tet1 را یافته اند که در فراموشی خاطرات بد، نقش ایفا می کند و می گویند با افزایش فعالیت این ژن، می توان کاری کرد که خاطرات بد با سرعت بیشتری از ذهن ما فراموش گردند.
 
اگر در مسیر مدرسه با یکی از همکلاسی هایتان دعوا کنید، احتمالا نسبت به مکانی که در آن دعوا رخ داده احساس ترس پیدا می کنید. این ترس بعدا هنگام ملاقات آن فرد نیز تکرار خواهد شد و حتی اگر آن شخص از آن شهر نیز برود، باز هم هنگام مراجعه به مکان درگیری احساس ناخوشایندی را تجربه خواهید کرد.
 
در علم پزشکی به چنین واکنشی «استرس پس از سانحه » می گویند. محققان متوجه شدن که میزان ابراز این ژن با میزان فراموشی حوادث رابطه دارد. و در صورتی که بتوان میزان بروز این ژن را بالا برد، یک راه درمان جدید برای استرس پس از سانحه به وجود آمده است.
 
البته در واقع خاطرات ما از حافظه مان پاک نمی شوند. مدیر مرکز تحقیقات یادگیری و حافظه ام آی تی می گوید که بخش قدیمی حافظه به ما می گوید که این مکان خطرناک است و حافظه جدید یادآوری می کند که اینجا امن است. در این حالت دو انتخاب در حافظه وجود دارد که با یکدیگر رقابت می کنند.
 
افزایش میزان ابراز ژن Tet1 کمک می کند که راحت تر انتخاب کنیم که کدام حافظه را به یاد بیاوریم و کدام یک را مسدود کرده و در لایه های عمیق ذهن مان دفن نماییم. 
 
البته فعلا تا تبدیل شدن نتیجه این تحقیقات به یک راه حل عملی و دارویی چند سالی فاصله است. اما انگار به زودی فراموش کردن مشکلات هم کار چندان سختی نخواهد بود.

 



نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
تاریخ : 9 شهریور 1392 09:32
نویسنده : salamat
نظرات : 315

عباس واحدی
این ایده سال های سال است در داستان ها و فیلم های علمی-تخیلی به شدت پیگیری شده و به اشکال گوناگون جلوه ای از واقعیت به خود گرفته است. اگر از سال های گذشته همراه با نارنجی بوده اید احتمالا موفقیت دانشمندان ژاپنی را در استخراج تصاویر از مغز انسان به یاد دارید. اما این مسیر هر روز تکمیل تر می شود و محققان قدم های بیشتری در جهت بهبود آن بر می دارند.

حالا محققان دانشگاه Radboud شهر نایمیخن  در هلند موفق شده اند به طور عملی راهی پیدا کنند که ذهن افراد را بخوانند. یا به شکل دقیقتر، استفاده از مدل ریاضی ویژه ای برای رمزگشایی از حروف الفبایی که سوژه هنگام اسکن های تحلیلی ام آر آی به آنها نگاه می کند. این روش تکاملی بر روش های گذشته به حساب می آید.
 
عکس های منتشره نشان می دهد که محققان به شیوه ای دست یافته اند که می توانند حروف واقعی را درون اسکن مغزی سوژه تشخیص دهند، البته راهکار آنها هنوز دقت لازم را ندارد. 
 
شیوه کار به این گونه است که آنها تصاویر MRI‌ بخش بینایی قشر خاکستری مغز را به ۱۲۰۰ مکعب کوچک تقسیم کرده اند و هنگام تماشای یک حرف خاص الفبا توسط سوژه، این مکعب ها به صورت تصادفی روشن می شوند. البته انتظار می رود که الگوی روشن شدن آنها واقعا تصادفی نباشد. زیرا هنگام مشاهده حروف، بخش های خاصی و طبق یک الگوی ثابت مرتبا روشن می شوند. و این الگو به محققان اجازه داد تا مدل آنها را آموخته و سپس تشخیص دهند با هر الگو چه حرفی به تصویر کشیده می شود.
 
سپس آنها با این مدل ریاضی یک قدم فراتر رفته و آن را روی اسکن های MRI اعمال کردند. لذا موفق شدند حروف را به شکلی که ما آنها را تشخیص می دهیم، به تصویر بکشند. شاید شیوه کار کمی حیله گرانه و با کلک همراه باشد، اما رویکرد محققان در این راه، همانند آن چیزی است که در واقعیت انسان ها برای تشخیص سریع چیزها بر پایه حافظه شان (و آنچه که از قبل به یاد دارند) از آن استفاده می کنند.
 
و از آنجایی که چنین روشی در انسانها به خوبی کارآیی خود را نشان داده، منطقی است که دانشمندان هم همین رویکرد را در کارهای شان دنبال کنند و آزمایشاتی را توسعه دهند که سرانجام علاوه بر حروف ساده الفبا، آنها را به بازسازی چهره انسان از درون ذهن قادر می سازد. 

شما فکر می کنید چقدر دیگر تا از راه رسیدن دستگاه هایی که به راحتی ذهن انسان را می خوانند فاصله داریم؟
منبع :نارنجی

 



نظرات : 315 | بازدید از پست : 0
تاریخ : 23 مرداد 1392 09:16
نویسنده : salamat
نظرات : 0

تصور اغلب مردم از مرگ با چیزی که در واقعیت وجود دارد تفاوت زیادی دارد. علت اش هم فیلم های سینمایی است که اغلب مُردن را با این سناریو نشان می دهند که فرد جملات آخرش را می گوید، نفس آخرش را می کشد و همه چیز تمام می شود.

حالا یک تحقیق جدید ماجرا را پیچیده تر هم می کند. چرا که نشان داده بعد از توقف کار قلب و ایست جریان خون، فعالیت مغز همچنان تا لحظاتی ادامه پیدا می کند و حتی شدیدتر هم می شود.
آنها این تحقیق را روی نوعی موش آزمایشگاهی انجام داده اند و با تزریق کلرید پتاسیم به آنها سبب ایست قبلی شان شده اند. از نظر کلینیکی این رخداد به معنی مرگ است. 
مغز این موش ها توسط سنسورهایی تحت نظر بوده و انتظار می رفت که بعد از ایست قلبی شاهد کاهش و توقف فعالیت مغزی باشیم. اما نشان داده شده که تا حدود ۳۰ ثانیه بعد از ایست قبلی، فعالیت های ویژه ای در مغز رخ می دهد که نسبت به حالت عادی شدیدتر هم به حساب می آید و امواجی با فرکانس بالا که به آنها امواج گاما می گویند ثبت شده است. امواجی که در هوشیاری نقش دارند و این موضوع نشان می دهد که طی این زمان هوشیاری در این موش ها افزایش پیدا کرده است.
افرادی که تا یک قدمی مرگ رفته اند اما به زندگی باز گشته اند داستان های فوق العاده ای از آن لحظات تعریف می کنند و البته زمان نیز برای آنها بسیار طولانی تر از این چند ثانیه به نظر می آمده است. حالا بررسی این محققان هم نشان می دهد که بعد از مرگ، مغز همچنان فعالیت اش را تا لحظاتی ادامه می دهد و این فعالیت ها سوالات زیادی را به وجود آورده است. آنها می گویند که این می تواند یک اثبات علمی برای این تجربیات باشد.
فعلا نمی دانیم که در لحظات پس از مرگ چه چیزی را تجربه می کنیم و این فعالیت های مغزی نشانگر چه چیزی است. اما این سوالی مهمی است که سال های طولانی ذهن بشر را به خود مشغول کرده و شاید این بررسی، یک گام کوچک دیگر برای پیدا کردن پاسخ آن باشد.

 

 



نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
آمار جهانی

free counters

 

 


آخرین مطالب
  
 

با سلام به شما بازدید کننده ی عزیز ، امیدوارم مطالب سایت و همچنین مطالب تالارهای گفتمان رضایت شما را جلب کرده باشد . منتظر نظرات و پیشنهادات شما دوست عزیز هستیم .با تشکر