بهترین و تازه ترین مطالب پزشکی و آزمایشگاهی و طب سنتی در همین سایت
تبلیغات
سخن روز


 

آخرین ارسال های تالار
تاریخ : 15 اسفند 1391 10:01
نویسنده : salamat
نظرات : 0

شاید باورش سخت باشد ولی پزشکانی از می سی سی پی می گویند که برای اولین بار، یک کودک مبتلا به HIV را درمان کرده اند. نیویورک تایمز با بازتاب دادن گزارش این دکترها می نویسد این کودک که در 5 نوبت مجزا تست HIV او مثبت اعلام شده بود، حالا در سن 2.5 سالگی و در حالی که در یک سال اخیر دیگر دارویی به او داده نشده، هیچ نشانه ای از وجود این ویروس در بدن خود بروز نمی دهد.
این دختر بچه که از مادری مبتلا به HIV به دنیا آمده، تنها 30 ساعت پس از تولد تحت درمان با داروهای ضد ویروسی قرار گرفته که یک روش درمان غیر متداول به شمار می رود. تصور بر این است که این درمان تهاجمی سهم بزرگی در آنچه که به ظاهر نابودی کامل ویروس در بدن او است داشته باشد به این صورت که درمان، قبل از تاثیرگذاری ویروس بر سیستم ایمنی بدن او، ویروس را از پا در آورده.
نیویورک تایمز می نویسد:

چنانچه بررسی های بعدی نشان دهد که این روش برای سایر کودکان نیز موثر است، تقریبا به طور قطع باعث تغییر روش درمانی کودکان متولد از مادران مبتلا به HIV در سرتاسر دنیا می شود. سازمان ملل تخمین می زند که تنها در سال 2011 نزدیک به 330 هزار کودک به این بیماری مبتلا شده باشند و در کل دنیا نیز در حدود 3 میلیون کودک مبتلا به HIV وجود دارد.

اگر این گزارش به تایید برسد، کودک متولد شده در می سی سی پی دومین مورد ثبت شده از درمان این بیماری در دنیا خواهد بود و این، باعث شتاب بخشیدن به تلاش ها برای یافتن درمان قطعی این بیماری می شود، چیزی که تا همین چند سال پیش به صورت نظری، امری غیرممکن پنداشته می شد.

با این حال باید با احتیاط به این پرونده نگریست. متخصصین مستقل هنوز نتوانسته اند به طور قطعی نتایج را تایید کنند و با اینکه عدم ابتلای کودک به ویروس در حال حاضر مسجل شده، ولی هنوز نیازمند تایید محکمی برای اطمینان از ابتلای اولیه کودک به آن هستیم.
اما خانم دکتر دبرا پرساود پروفسور همکار در مرکز کودکان جانز هاپکینز و نویسنده ارشد گزارش مربوط به این کودک، به همراه سایر محققین می گویند که این کودک به طور قطع مبتلا به HIV بوده و این پرونده درمانی «تاییدی است بر این اصل که در صورت تکرار نتیجه درمانی مشابه [در سایر بیماران]، ما قادر به درمان HIV هستیم.»
هم اکنون پروژه های درمانی مشابهی برنامه ریزی شده و محققین به دنبال این هستند که دریابند آیا سایر مبتلایان به HIV را نیز می توان با این روش تهاجمی درمان کرد یا خیر و چنانچه این درمان به تایید برسد و تکرار شود، یک گام بزرگ برای مبارزه با HIV و AIDS در کودکان است و سر انجام می تواند به پیشرفت های کلی تر در مورد سایر مبتلایان هم منجر شود.
به زودی نارنجی طی یک مقاله تحلیلی این دستاورد را از نظر علمی و ویروس شناسی بررسی خواهد کرد.



نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
تاریخ : 13 اسفند 1391 09:25
نویسنده : salamat
نظرات : 0

به گزارش پژوهشکده مجازی بیوتکنولوژی پزشکی، پژوهشگران IST کانادا به شواهد عینی دست پیدا کرده اند مبنی بر اینکه چگونه سلول های سیستم ایمنی از رگ های خونی به رگ های لنفی مهاجرت می کنند.
 سلول ایمنی نقش محفاظتی در برابر عوامل عفونی مثل ویروس ها و باکتری ها را دارد. آنها بایستی برای حفاظت از این میکروب ها از رگ های خونی به سطح بافت انتقال یابند. این محققان دریافتند که سلول های ایمنی توسط ترکیبی از علامت های بویایی و لامسه هدایت می شوند.سلول های ایمنی هم به پروتئین های بافت همبند متصل می شوند و هم می توانند مولکول های سیگنال را تشخیص دهند. محققان دریافتند که سلول های سفید خون موش در جابجا شدن از عروق لنفاوی به عروق بعدی به شیب غلظت پروتئین های ویژه ای بنام کموکاین توجه می کنند. بنا به گفته این محققان، کموکاین CCL21 در بافت همبند به مولکول های شکر متصل می شوند و سلول ایمنی با حرکت بسوی غلظت کموکاین بالاتر بین بافت ها جابجا می شود.



نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
تاریخ : 13 اسفند 1391 09:12
نویسنده : salamat
نظرات : 0

حتما تا کنون برای شما هم پیش آمده که در یک لحظه با فرد دیگری ارتباط فکری یکسانی برقرار کنید. هر دو با هم به یکدیگر و یا به موضوعی یکسان بیندیشید. تله پاتی یا دور آگاهی تعریف همین اتفاق مهیج است که گاها برای مان رخ می دهد. شاید بتوانید به صورت مجازی سیم کشی های نامرئی در هوا بین ذهن های مختلف تصور کنید (یا چیزی مانند همین ارتباط وای فای کامپیوتر خودتان) اما این تنها یک تصور است و در عمل چنین چیزی وجود ندارد.

اما اگر پای موش های آزمایشگاهی به میان بیاید شاید سیم کشی واقعی بین مغز ها هم امکان پذیر شود! بر طبق گزارش اخیر مجله Scientific Reports، محققین دانشگاه Duke مغز دو موش آزمایشگاهی را به یکدیگر با سیم هایی مرتبط کردند. آنها سنسور های بسیار حساس و ظریفی به ضخامت یک تار مو را با تکنیک ایمپلنت در مراکز سیگنال های حرکتی مغز موش ها جاسازی کردند.

موش شماره یک به عنوان شاگرد انتخاب شد و قرار شد آموزش ببیند. با کمک یک سیگنال نوری محرک، له او یاد دادند که به محض رویت شعاع نور اهرمی را فشار دهد. عکس العمل مغز موش شماره یک از طریق سیم کشی بین مغزی! به مغز موش شماره دو ارسال گردید. اماعلی رغم اینکه موش شماره دو شعاع نوری را نمی دید، عکس العمل مغز موش شماره یک، خود عاملی محرک برایش محسوب شده و او را وادار به فشار دادن اهرم می کرد! به طور میانگین موش شماره دو در ۶۵ درصد موارد اهرم را فشار می دهد و در بهترین حالت موش های شماره دو توانستند به میزان ۷۴ درصد دست پیدا کنند.

به این ترتیب هر دو در یک لحظه با کمک سیم کشی ها یک عمل یکسان را انجام دادند. در آزمایشی دیگر جای موش شماره یک را با یک سیگنال کامپیوتری عوض کردند. جالب اینکه موش شماره دو به یک سیگنال کاملا کامپیوتری هم درست همانند سیگنال ارسالی توسط موش شماره یک پاسخ داد. در آزمایشی دیگر آنها موش شماره دو را به فاصله ای دور فرستاده و سیگنال کامپیوتری را از طریق یک ارتباط کامپیوتری ارسال کردند. و باز هم نتایج کاملا قابل استناد بود. یعنی اینکه فاصله و اینترنت هم در میزان صحت آزمایش تاثیر چندانی نداشتند.

محققین معتقد هستند این روش تنها طرح یک سوال بله/ خیر برای مغز موش ها است که می تواند وضعیتی شبیه به تله پاتی را برای مغز آنها شبیه سازی کند. شاید 72% تا راندان کامل صد در صد فاصله داشته باشد اما به خودی خود نتیجه آزمایشگاهی خوبی محسوب می شود.

تصورش را کنید شاید در آینده بتوانیم فکر خود را با کاربران سراسر کره زمین در فضای آنلاین به اشتراک بگذاریم و تله پاتی میلیونی و یا شاید هم میلیاردی به راه بیاندازیم. یا اینکه داستان هایی همانند سه گانه ماتریکس به حقیقت بپیوندد و بتوانیم در چشم به هم زدنی اطلاعات و آموخته های فنی یک خلبان یا استاد کنگ فو را به مغز خودمان انتقال دهیم! آیا قرار است دنیا دگرگون شود؟



نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
تاریخ : 10 اسفند 1391 11:14
نویسنده : salamat
نظرات : 0

در کنفرانس TED 2013 یک محقق جوان اپلیکیشنی را عرضه کرده که از دوربین اسمارت فون برای انجام ازمایش های پزشکی متعددی بر روی ادرار و اعلام نتایج استفاده می کند. اپلیکیشن Uchek بیش از ۲۵ ازمون مختلف را با دقت کامل انجام داده و می تواند به سنجش میزان مواد شیمیایی مختلف در ادرار و سنجش میزان سلامتی بیمار بپردازد.

استفاده از موبایل به عنوان یک ابزار نجات زندگی در جوامع در حال پیشرفت، روز به روز جدی تر می شود. این اپلیکیشن هم مخلوق مغز خلاق میشکین اینگاول است که در کنفرانس تد امسال عرضه شده. وی می گوید: «من می خواهم انجام تست های سلامت پزشکی را برای هر فردی در سراسر دنیا امکان پذیر کنم.» 

این اپلیکیشن می تواند میزان ۱۰ ماده مختلف، از جمله گلوکز، بیلوروبین، پروتئین ها و نیتریت ها را در ادرار مشخص کند. دقت بالای اندازه گیری این مواد می تواند محک خوبی برای شناسایی بیماری هایی چون دیابت ها، عفونت های مجاری ادراری، برخی سرطان ها، مشکلات کبدی و همچنین روشی برای کنترل های مرسوم سلامتی شخص باشند.

کاربر باید ادرار خود را در ظرفی جمع کرده و سپس یک نوار تست مخصوص را در آن فرو کند. بر اساس مواد موجود در ادرار این نوار تغییر رنگ می دهد. سپس نوار بر روی پد ویژه همراه اپلیکیشن قرار می گیرد تا رنگها کالیبره شده و در عکس به درستی تشخیص داده شوند. پس از آنکه عکس گرفته شد، اپلیکیشن به تجزیه و تحلیل آن پرداخته و بررسی می کند که چه شرایطی هر رنگ را تولید کرده است. 

با توجه به تست های انجام شده در بیمارستان کینگ ادوارد هندوستان، نتایج این اپلیکیشن با ابزارهای آزمایشگاهی چندهزار دلاری به خوبی برابری می کند. گفته می شود که در حال حاضر نسخه iOS این اپلیکیشن آماده شده و در آینده نزدیک قرار است نسخه اندروید آن هم به بازار عرضه گردد. قرار است این اپلیکیشن از پایان ماه مارس با قیمت ۲۰ دلار از اپ استور قابل دانلود باشد. که این، شامل هزینه پد کالیبراسیون رنگ و ۵ نوار تشخیصی هم خواهد بود.

منبع :نارنجی



نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
تاریخ : 4 اسفند 1391 10:42
نویسنده : salamat
نظرات : 0

هفته گذشته خبر آرگوس ۲ و تایید آن توسط سازمان غذا و دارو را شنیدیم. ابزاری که می تواند بخشی از بینایی برخی افراد نابینا را به آنها برگرداند. و اکنون نوبت به یک پروتز شبکیه جدید است که وعده داده یک قدم جلوتر از آرگوس باشد.
در حالی که آرگوس ۲ نیازمند عینک، دوربین ویدیویی بیرونی و یک جعبه پردازنده جداگانه بود که به کمرتان آویزان می شد، سیستم Alpha IMS نورهای ورودی به چشم را توسط الکترودهای نصب شده در زیر شبکیه چشم بیمار دریافت می کند و سپس آنها را با میکروچیپ خود پردازش کرده و به صورت سیگنال هایی به مغز می فرستد. سپس مغز داده های دریافتی را همانند سیگنال های ارگانیکی که از یک چشم طبیعی می آیند پردازش می کند و بیمار تصاویر را به صورت سیاه و سفید می ببیند.
تنها لازم است که بیمار یک ابزار کوچک در پشت گوش خود داشته باشد تا میزان روشنایی تصاویر را تنظیم کند و همچنین یک باتری جیبی به همراه وی باشد تا به صورت بیسیم تمام انرژی سیستم تامین گردد.
Alpha IMS که توسط محققان دانشگاه Tübingen آلمان تولید شده، نسبت به آرگوس ۲ مزیت های فراوانی دارد. از جمله اینکه در آلفا آی ام اس از ۱۵۰۰ الکترود استفاده شده در حالی که آرگوس ۲ تنها ۶۰ الکترود دارد. این باعث می شود که رزولوشن و کیفیت تصاویر در این گجت جدید به شکل غیر قابل مقایسه ای بالاتر باشد.
به دلیل نصب این پروتز در پشت شبکیه، بیمار می تواند به شکل طبیعی چشمانش را حرکت داده و اطراف را ببیند. در حالی که هنگام استفاده از آرگوس ۲ لازم است که کاربر برای دیدن اطراف سرش را بچرخاند. علاوه بر این، Alpha IMS توانایی استفاده از قدرت پردازش طبیعی نورون های شبکیه چشم را هم دارد که موجب پردازش حرکات و تباین یا کنتراست هم می شود.
اما متاسفانه این شیوه برای همه بیماران قابل استفاده نیست. تنها بیمارانی که بینایی شان را به دلیل تخریب سلول های تشخیص نور چشم از دست داده اند، ممکن است از این روش بتوانند استفاده کنند. البته اگر بخشی از سیستم عصبی بینایی شان هم آسیب دیده باشد، دیگر این دستگاه کاری برای شان نخواهد کرد.
در اولین مرحله آزمون این پروتز، ۹ بیمار داوطلب انجام این عمل شدند. و هشت نفر از آنها با ایمپلنت قادر به دیدن شدند. بیمار آخر هم به دلیل لمس عصب بینایی هنگام عمل، نتیجه مناسبی نگرفت.
بیماران پس از عمل توانستند از فاصله نزدیک حالات صورت مانند لبخند و اشیائی چون تلفن و کارد یا چنگال را به خوبی تشخیص دهند. آنها همچنین جزئیاتی چون علائم روی درها را هم می توانند ببینند. و در فاصله دور می توانند خط افق، خانه ها، ماشین ها، درخت ها، و یا نور ماشین ها را ببیند. یکی از آنها حتی قدرت تشخیص حرکت ماشین در شب را هم به دست آورد.
البته بدون شک این ابزار هنوز در قدم های اول است و تنها بر روی ۹ بیمار آزمایش شده است. قرار است تست های بعدی در انگلیس، هنگ کنگ و مجارستان انجام شوند. تمرکز این آزمون ها بر روی ماندگاری طولانی مدت این سیستم و میزان سلامت آن است.
محققان همچنین امیدوارند شیوه هایی پیدا کنند که قابلیت تشخیص بینایی بیماران را بهبود بخشند. در ادامه مطلب می توانید ویدیویی از شیوه کار این ایمپلنت را مشاهده کنید.

narenji.ir



نظرات : 0 | بازدید از پست : 0
آمار جهانی

free counters

 

 


آخرین مطالب
  
 

با سلام به شما بازدید کننده ی عزیز ، امیدوارم مطالب سایت و همچنین مطالب تالارهای گفتمان رضایت شما را جلب کرده باشد . منتظر نظرات و پیشنهادات شما دوست عزیز هستیم .با تشکر